zaterdag 20 mei 2017

Hippo pj's

We bloggen nog eens in retard. Deze pyjama die ik maakte voor Estelle, was namelijk al een tijdje klaar. Maar het leven zoals het is hé: ze paste de pyjama, dartelde er mee rond, en toen had ze er een accidentje mee. (Hoera voor zindelijkheidstraining trouwens. Kan iemand mij alstublieft beloven dat dit de moeilijkste fase van het ouderschap is? Ja? Dank u!) Dus ja, pyjama in de was, en daarna op/in/tussen de strijkstapel. Ahum... #enoughsaid. Fin, nu het ding eindelijk gestreken is en het kind er terug in gestopt, was het tijd voor foto's nà badtijd en voor bedtijd. Propertijd dus.

"Gewoon" poseren, dat is nog een beetje moeilijk. We moeten het voorlopig dus met dit type foto's stellen: 


Pas op, ze kàn het wel hoor. Al heeft ze dan een zeer uitgesproken "wat is uw probleem feitelijk" attitude over zich. Zo'n expressief kind, echt waar, tranen van 't lachen daarmee!


Genoeg cuteness geshowd, let's talk fabric! 

Het stofje in kwestie is een stockverkoop-stofje van bij Stof op Zolder ergens vorig jaar (samen met de skater-billie-stof). Ik wist onmiddellijk wat ik ermee ging maken, maar het werd dus wat op de lange baan geschoven. 

Ik koos opnieuw voor fast sewing (en slow blogging #schaterlach) en haalde de Viola legging terug boven, die lag trouwens nog niet ver. Ik verkortte de 98 wel met 5 cm en zette er dan een grijs gemêleerde boordstof aan (ook Stof op Zolder).  
Voor het bovenstuk werd het een Mitch sweater, die ik onderaan omzoomde in de plaats van met boordstof te werken. Ik zei eerder al dat dat een heerlijk patroon is om mee te werken, en daar blijf ik ook bij. 

Om af te sluiten, twee foto'tjes die ik u niet wil onthouden. Mijn zot spook :-)



Stof: nijlpaarden uit stockverkoop, grijze boordstof : bij Stof op Zolder
Patroon: Viola legging - La Maison Victor maart-april 2015
Mitch sweater  - La Maison Victor sept-okt 2016


Follow me!
BlogLovin: klik hier
Instagram: klik hier





vrijdag 5 mei 2017

Ola, Viola!

Het is nu wel duidelijk: we zijn door en uit de babyfase. Dat betekent helaas ook dat het leggingpatroon van Emma en Mona  en ook de Oliver hier opgeborgen mogen worden, want in een 92 krijg ik dat jongste spook niet meer gewurmd. De zoektocht naar een nieuw patroon begon. 

Again, mevrouw Piepow to the rescue. Heerlijk, zo een mede-naaister als collega hebben :-). Zij raadde mij de mini Hudson pant aan, of, zei ze, "de Viola legging van La Maison Victor kan ook, die bestaat maar uit één patroondeel...". En daar mocht ze haar zin al onderbreken. Mijn oogjes fonkelden, mijn handen begonnen al te jeuken en het lampje "fast sewing" lichtte op. Ze mogen zeggen wat ze willen over "de leerkrachten", maar de deze zit 's avonds nog steeds gedreven aan haar computer, lessen voor te bereiden, taken op te stellen, toetsen te verbeteren, administratie te verrichten etc. In de schoolweken moet ik dus echt wel mijn best doen om tijd te maken voor het naaien. Snel-klaar-projectjes klinken mij bijgevolg als muziek in de oren. 

En waarlijks, 1 patroondeel, ochot! 2 keer knippen, naden aan elkaar, een rekker erin en hoppa, klaar in minder dan 1 uur. Dat patroon ga ik hier niet te ver weg stoppen!

Het stofje komt van de jongste stockverkoop van Stof op Zolder. Jaja, ik weet het, ik ging niets meer kopen, tralala. Spijtig genoeg uitverkocht, maar wel nog te verkrijgen in deze kleuren.

Het t-shirtje is een doorgevertje van grote zus, toevallig in precies de juiste kleurtint. 

Hoewel officieel peuter, hangt daar nog genoeg babyrol aan ;-).

Nope, aan doorlopende prints doen wij niet mee.

Ik zorgde er wel voor dat de print over de voorkant van de benen te zien was...

... en ook aan de achterkant!
Bye bye, pamperpoep. Zo een verandering :-).

Zot kanon.

"Estelle, kijk eens blij" blijft grappige foto's opleveren. :-D

Mijn bloempje ;-)

Stof: uit de stockverkoop bij Stof op Zolder
Patroon: Viola legging - La Maison Victor maart-april 2015




Follow me!
BlogLovin: klik hier
Instagram: klik hier



BewarenBewaren

zondag 30 april 2017

Tinny ft. Viola Volant

Begin april sprak ik met mijn Limburg-vriendinnetje af. Omdat dat telkens toch een beetje een dagtrip is, koppelden we er een stadsbezoek aan. Dat werd Antwerpen. Qua reistijd ligt dat voor beiden quasi even ver.

Zij staat in de startblokken wat naaien betreft en wou wel eens een stoffenwinkel bezoeken. Wie ben ik om daar nee tegen te zeggen ;-). We stapten Infinity stoffen binnen en wisten niet waar eerst gekeken. Wat een ruim aanbod! Ik kocht uiteindelijk niet veel (en maakte dat de weken daarna goed door naar de opendeurdag van Soldeur te gaan én mij te laten verleiden door de paaskorting bij Stof Op Zolder; later meer!). Mijn oog viel op een ecru stofje met blauwe bloemetjes. Het deed me een beetje aan "bomma's" denken, maar vooral aan lief, romantisch en zwierig.

Serieus, wat een MODEL!

Dit stond al even op mijn to-sew lijst: ik wilde de Viola Volant proberen. Dat zijn flutterige froezels, ruffles, of hoe je het ook wilt noemen. Net zoals Griet het hier uitlegt, voegde ik ze toe tussen het voor- en achterpand van een Tinny dress. Ook die wou ik nog eens maken. Spijtig genoeg moest ik opnieuw knippen en plakken want intussen mag dat voor Babette (wordt 4 in juni) wel een maat 4 jaar zijn. Het enige wat ik aanpaste, was dat ik het rokdeel nog iets breder nam om nog wat meer te rimpelen. Als het om rokjes en jurkjes gaat, kan je namelijk geen rimpels genoeg hebben.








Oh ja, over het stadsbezoek! We namen vooral de tijd om bij te babbelen, en bezochten wat winkels. Af en toe hielden we eens halt om de innerlijke mens te verblijden. Zo aten we frietjes bij "de Sergio", en daarna nog een (mega) dame blanche. Women è :-)


I am your parent
You are my child
I am your quiet place
You are my wild

Stof: Infinity stoffen - Antwerpen
Patroon: Tinny Dress - Straight Grain


Follow me!
BlogLovin: klik hier
Instagram: klik hier



BewarenBewaren

zondag 16 april 2017

Twinning

Weet ge, ik ben een vrouw van principes. Maar over de jaren heen (check mij oud klinken), werden bepaalde principes bijgesteld of zelfs volledig verworpen.

Principes zoals oh nee, hoor, mijn kinderen gaan alleen educatief verantwoorde tv-programma's kijken. En dan zit ge daar, op ne zondagochtend met twee koters die al van kwart voor fucking zes uur klààrwakker zijn (en gijzelf natuurlijk niet). Komt u alstublieft binnen, Kaatje met uw tralalaatjes, en breng Bumba, Hopla en 10.000 luchtballonnen ook maar mee.

Of, nog zo eentje: mijn kinderen gaan geen snoep krijgen onder de leeftijd van 2 jaar. Met kind 1 lukte dat perfect. Kind 2, ik daag u uit.

En dan kom ik nu tot een derde principe: ik ging nooit, never, jamais, mijn dochters hetzelfde kleden. Nee, twinning zou hier niet, pas, not, gebeuren. Ik geloof dat dat met vroegere trauma's te maken heeft.
Zussie, als ge dit leest, twee woorden: "Eerste. Communie." & I rest my case.

Maar toen, tja, something happened. Ik kocht vorige week (dat opendeurweekend van de Soldeur toen ik niets meer ging kopen - damn) een oh-zo-schoon kersenstofje waar ik onmiddellijk een fronsrokje in zag voor Babette; en kocht daar ook een glitterelastiek bij. Shimmer and Shine, ook nog zo een leuk duo op Nickolodeon Jr.

Ik kocht een halve meter stof. Ik zie mij nog staan in de winkel "ja, daar heb ik zeker genoeg mee ze". Eh, ja duhhh, 't kind is amper een meter hoog, de afstand heup-knie is daar de helft niet van hé. Stom misrekeningske (en welk vak geef ik ook alweer? juist ja.) Enfin, ik knipte dat stofje dus in twee. 25 cm was nog ruim voldoende om de roklengte deftig te houden. Dit rokje zat trouwens ook wel weer snel in elkaar, ik hou echt van deze snelle naaiprojecten zoals ik er de laatste tijd een paar maakte.

En wat doe je dan met die rest... En zeker als dat jongste spook zo naar dat rokje aan het lonken is... Ja... nog eentje maken. Geen glitterelastiek meer in huis, dus met gewone witte elastiek uit de voorraad, maar hé, ze glunderen en blinken allebei, toch? #insertduusdhartjes

Sisters in crime

Yeah!

Liefde!

Geen 5 seconden moogt ge u draaien.
Geen. Vijf. Seconden.

Oh ja, remember het "foto-gezicht" van Babette? Die fase is ondertussen zo goed als gepasseerd. Nu begint Estelle te experimenteren met verschillende gelaatsexpressies. Moeilijk om dan uw gezicht in de plooi te houden :-).

Estelles versie van "kijk eens blij".

en "kijk eens boos"

Modellenpose ftw

When you realize this is your circus
and those are your monkeys.

Stof:  Kersjes (by Poppy) - Soldeur Kortrijk
Patroon: werkwijze van Mina Dotter gebruikt



Follow me!
BlogLovin: klik hier
Instagram: klik hier

woensdag 12 april 2017

Libel-Lena

Toen ik een paar weken geleden in mijn Speedy Gonzales tempo naar Stof op Zolder ging, op zoek naar de stof voor de Tijs voor baby Lars, kwam ik ook een heel speciaal stofje tegen voor een nieuwe jurk voor Babette. Het is een zomerse stretch jacquard, in een fel koraalkleur.

In het begin toen ik naaide, kocht ik vaak stoffen zonder specifieke bestemming. Nu, na een goeie twee jaar, gebeurt het steeds vaker dat ik een stof zie met daarbij direct een passend patroon, en dat het idee zich dan al snel begint te rijpen in mijn hoofd. 

Het is dan ook leuk wanneer de werkelijkheid een perfecte weergave is van hoe het er in je hoofd uitzag. Ja ja, ik ben aan het stoeffen.

Ik maakte de Lena jurk (gratis patroon, hier te vinden), in maat 104 maar verlengde wel tot een 110 zodat het de ganse zomer mee kan gaan. Het zit vrij ruim, het is dan ook de bedoeling als baggy model, een jurkje om heerlijk in te spelen, maar toch in stijl. Bedankt, Sofie van WenSJe, om dit patroon voor ons beschikbaar te stellen!


Vandaag was het wat fris, maar de Lena is perfect met een longsleeve te combineren.
De mouwtjes werden hier niet omgeslagen, maar dat zal in de zomer wel gebeuren ;-).


Beauty on a bike.


A penny for her thoughts.

Stof: Libello Libella - zomerse stretch jacquard - bij Stof op Zolder
Patroon: Lena dress - WenSJe



Follow me!
BlogLovin: klik hier
Instagram: klik hier



maandag 10 april 2017

Botanical Mitch

"Ik ga geen nieuwe stof meer kopen tot ik mijn voorraad wat heb opgebruikt."

Ma ha ha ha. 
Moehahahaha.
Gniffel gniffel. 
Grinnik.
Knorknorknor.
Waaaaaaaaaaahahahaha!

Voilà, dat noemt men dan liegen dat het gedrukt staat.

Goed, iedereen uit zijn lachstuip geraakt? Ik zat dus werkelijk vol goeie bedoelingen hé. Ik zou namelijk niet naar het Stoffenspektakel gaan. Wegens te veel verleiding, te veel moois, te weinig tijd, etc.
En: ik ben effectief niet geweest. Flink hé.

Maar... was het nu toch wel geen opendeurweekend in de Soldeur zeker? Met 15% korting op zo goed als de ganse collectie (de onderstreepte woorden zijn belangrijk, lees gerust verder).

Ik zocht en vond (met hulp van de vriendelijke verkoopster) een stof die al vaak geblogd werd de laatste tijd: de Botanical Garden Leaves french terry van About Blue Fabrics. Een paar keer had ik al getwijfeld om via de webshop deze stof te bestellen. Maar nadat ik het geboortecadeau voor Lars met de Streepjes uit hun BLOS-collectie had genaaid, wist ik het zeker: dit is kwaliteit, daarmee wil ik nog werken, en hell, daar betaal ik graag wat meer voor.

Wat meer voor... Tja, ik weet niet of dat bij u ook zo is, maar als het solden zijn, dan worden mijn ogen, mijn handen, mijn ganse lijf -enmijnportefeuille- steevast getrokken naar het tafeltje met... n e w  a r r i v a l s. En dat was nu dus niet anders, want op deze stof was er geen korting. Begrijpelijk, gezien de 'leeftijd' van dit stofje.

Voor de Mitch Sweater in een maatje 104 kom je wel nog toe met een half metertje, dat is leuk. Ik verlengde het patroon wel. Mouwen 3 cm langer, en voor- en achterpand 6 cm. Ik vind dat zelf extreem ambetant wanneer de helft van mijn romp ontbloot is als ik mijn armen omhoog houd (Ik denk dat mijn leerlingen weinig behoefte hebben aan het zien van mijn navel en onderrug. Allez, ik mag het toch hopen.), ik wil mijn kinderen ook dat comfort geven.

En wàt een comfort is die Mitch toch. Dat zwiept in elkaar met de overlock. Letterlijk op een goed uur, of allez, anderhalf met de boordjes erbij, was de sweater geknipt én gestikt. Fast and happy sewing. Boordstof komt uit mijn voorraad, geen idee meer waar ik dat kocht.


De sweater zit haar nog voldoende ruim, maar het zou dan ook leuk zijn als die de ganse zomer nog meegaat. Indien niet, denk ik dat die jongste er nog mee gaat lopen ;-).

Mijn excuses voor de foto's, ze zijn niet erg kwalitatief, maar ik heb plannen (en stof... ja ja, het bleef niet bij één stofje... mààr de andere stoffen die ik kocht, waren wél met korting #flinkeikke) om de outfit te vervolledigen met andere naaisels. En dàn ga ik eens mijn best doen om deftige foto's te maken. Hopelijk snel meer daarover!





Patroon: Mitch sweater - LMV sept-okt '16
Stof: Botanical Garden Leaves - About Blue Fabrics (Soldeur Kortrijk)




zaterdag 8 april 2017

Een Tijs voor baby Lars

De geboorte van Lars, het zoontje van een vriendin, viel samen met de lancering van een gratis salopette-patroon én de goesting om nieuwe stofjes te kopen (ok, die is er altijd, lege kasten, je weet wel #schaterlach #ironie). Maar dus: i-de-aal.

Ik maakte dus het "Tijs"-patroon voor Lars en dat ziet er zo uit:



Ik printte het patroon in maat 62. Had ik geweten dat het ventje in kwestie zo ienie-mienie was, had ik misschien een 56 gemaakt, maar uit ervaring weet ik hoe dat gaat: je krijgt stàpels kleren in die kleinste maten (begrijpelijk want dat is ook zo akoedjiewoedjiewoeee). Momenteel zwemt hij er dus nog wat in, maar allez, room to grow.

Over het patroon: ik had wat schrik want een salopette: definitely out of my comfort zone. Maar het wordt hier uitstekend uitgelegd! Ik maakte nul fouten en moest niks lostornen #grijns #preuslikfeertig.



De stof: ik vloog (vrij letterlijk want ik was on a light schedule, als de deadlineworker die ik ben...) samen met mevrouw Piepow door Stof op Zolder, met een doel: de streepjes uit de BLOS-collectie van About Blue Fabrics. De rol lag op de kniptafel, en ik vermoed dat het gewoon de kans nog niet gehad had om terug in de rekken te verdwijnen. Zalige french terry die heerlijk verwerkt. Ik deed een poging om de streepjes mooi te laten doorlopen en dat is (meestal) wel gelukt.



Ook met drukknopen maak ik geen ruzie meer. Dankzij het juiste alaam, zijnde een Prym-tang, gaat dat nu zeer goed. (voor niet-West-Vlamingen: alaam = gereedschap, nvdr)







Ik heb toch altijd wat zenuwen om een zelfgemaakt pakje af te geven. Hoe zit dat bij jullie?