zondag 16 april 2017

Twinning

Weet ge, ik ben een vrouw van principes. Maar over de jaren heen (check mij oud klinken), werden bepaalde principes bijgesteld of zelfs volledig verworpen.

Principes zoals oh nee, hoor, mijn kinderen gaan alleen educatief verantwoorde tv-programma's kijken. En dan zit ge daar, op ne zondagochtend met twee koters die al van kwart voor fucking zes uur klààrwakker zijn (en gijzelf natuurlijk niet). Komt u alstublieft binnen, Kaatje met uw tralalaatjes, en breng Bumba, Hopla en 10.000 luchtballonnen ook maar mee.

Of, nog zo eentje: mijn kinderen gaan geen snoep krijgen onder de leeftijd van 2 jaar. Met kind 1 lukte dat perfect. Kind 2, ik daag u uit.

En dan kom ik nu tot een derde principe: ik ging nooit, never, jamais, mijn dochters hetzelfde kleden. Nee, twinning zou hier niet, pas, not, gebeuren. Ik geloof dat dat met vroegere trauma's te maken heeft.
Zussie, als ge dit leest, twee woorden: "Eerste. Communie." & I rest my case.

Maar toen, tja, something happened. Ik kocht vorige week (dat opendeurweekend van de Soldeur toen ik niets meer ging kopen - damn) een oh-zo-schoon kersenstofje waar ik onmiddellijk een fronsrokje in zag voor Babette; en kocht daar ook een glitterelastiek bij. Shimmer and Shine, ook nog zo een leuk duo op Nickolodeon Jr.

Ik kocht een halve meter stof. Ik zie mij nog staan in de winkel "ja, daar heb ik zeker genoeg mee ze". Eh, ja duhhh, 't kind is amper een meter hoog, de afstand heup-knie is daar de helft niet van hé. Stom misrekeningske (en welk vak geef ik ook alweer? juist ja.) Enfin, ik knipte dat stofje dus in twee. 25 cm was nog ruim voldoende om de roklengte deftig te houden. Dit rokje zat trouwens ook wel weer snel in elkaar, ik hou echt van deze snelle naaiprojecten zoals ik er de laatste tijd een paar maakte.

En wat doe je dan met die rest... En zeker als dat jongste spook zo naar dat rokje aan het lonken is... Ja... nog eentje maken. Geen glitterelastiek meer in huis, dus met gewone witte elastiek uit de voorraad, maar hé, ze glunderen en blinken allebei, toch? #insertduusdhartjes

Sisters in crime

Yeah!

Liefde!

Geen 5 seconden moogt ge u draaien.
Geen. Vijf. Seconden.

Oh ja, remember het "foto-gezicht" van Babette? Die fase is ondertussen zo goed als gepasseerd. Nu begint Estelle te experimenteren met verschillende gelaatsexpressies. Moeilijk om dan uw gezicht in de plooi te houden :-).

Estelles versie van "kijk eens blij".

en "kijk eens boos"

Modellenpose ftw

When you realize this is your circus
and those are your monkeys.

Stof:  Kersjes (by Poppy) - Soldeur Kortrijk
Patroon: werkwijze van Mina Dotter gebruikt



Follow me!
BlogLovin: klik hier
Instagram: klik hier

woensdag 12 april 2017

Libel-Lena

Toen ik een paar weken geleden in mijn Speedy Gonzales tempo naar Stof op Zolder ging, op zoek naar de stof voor de Tijs voor baby Lars, kwam ik ook een heel speciaal stofje tegen voor een nieuwe jurk voor Babette. Het is een zomerse stretch jacquard, in een fel koraalkleur.

In het begin toen ik naaide, kocht ik vaak stoffen zonder specifieke bestemming. Nu, na een goeie twee jaar, gebeurt het steeds vaker dat ik een stof zie met daarbij direct een passend patroon, en dat het idee zich dan al snel begint te rijpen in mijn hoofd. 

Het is dan ook leuk wanneer de werkelijkheid een perfecte weergave is van hoe het er in je hoofd uitzag. Ja ja, ik ben aan het stoeffen.

Ik maakte de Lena jurk (gratis patroon, hier te vinden), in maat 104 maar verlengde wel tot een 110 zodat het de ganse zomer mee kan gaan. Het zit vrij ruim, het is dan ook de bedoeling als baggy model, een jurkje om heerlijk in te spelen, maar toch in stijl. Bedankt, Sofie van WenSJe, om dit patroon voor ons beschikbaar te stellen!


Vandaag was het wat fris, maar de Lena is perfect met een longsleeve te combineren.
De mouwtjes werden hier niet omgeslagen, maar dat zal in de zomer wel gebeuren ;-).


Beauty on a bike.


A penny for her thoughts.

Stof: Libello Libella - zomerse stretch jacquard - bij Stof op Zolder
Patroon: Lena dress - WenSJe



Follow me!
BlogLovin: klik hier
Instagram: klik hier



maandag 10 april 2017

Botanical Mitch

"Ik ga geen nieuwe stof meer kopen tot ik mijn voorraad wat heb opgebruikt."

Ma ha ha ha. 
Moehahahaha.
Gniffel gniffel. 
Grinnik.
Knorknorknor.
Waaaaaaaaaaahahahaha!

Voilà, dat noemt men dan liegen dat het gedrukt staat.

Goed, iedereen uit zijn lachstuip geraakt? Ik zat dus werkelijk vol goeie bedoelingen hé. Ik zou namelijk niet naar het Stoffenspektakel gaan. Wegens te veel verleiding, te veel moois, te weinig tijd, etc.
En: ik ben effectief niet geweest. Flink hé.

Maar... was het nu toch wel geen opendeurweekend in de Soldeur zeker? Met 15% korting op zo goed als de ganse collectie (de onderstreepte woorden zijn belangrijk, lees gerust verder).

Ik zocht en vond (met hulp van de vriendelijke verkoopster) een stof die al vaak geblogd werd de laatste tijd: de Botanical Garden Leaves french terry van About Blue Fabrics. Een paar keer had ik al getwijfeld om via de webshop deze stof te bestellen. Maar nadat ik het geboortecadeau voor Lars met de Streepjes uit hun BLOS-collectie had genaaid, wist ik het zeker: dit is kwaliteit, daarmee wil ik nog werken, en hell, daar betaal ik graag wat meer voor.

Wat meer voor... Tja, ik weet niet of dat bij u ook zo is, maar als het solden zijn, dan worden mijn ogen, mijn handen, mijn ganse lijf -enmijnportefeuille- steevast getrokken naar het tafeltje met... n e w  a r r i v a l s. En dat was nu dus niet anders, want op deze stof was er geen korting. Begrijpelijk, gezien de 'leeftijd' van dit stofje.

Voor de Mitch Sweater in een maatje 104 kom je wel nog toe met een half metertje, dat is leuk. Ik verlengde het patroon wel. Mouwen 3 cm langer, en voor- en achterpand 6 cm. Ik vind dat zelf extreem ambetant wanneer de helft van mijn romp ontbloot is als ik mijn armen omhoog houd (Ik denk dat mijn leerlingen weinig behoefte hebben aan het zien van mijn navel en onderrug. Allez, ik mag het toch hopen.), ik wil mijn kinderen ook dat comfort geven.

En wàt een comfort is die Mitch toch. Dat zwiept in elkaar met de overlock. Letterlijk op een goed uur, of allez, anderhalf met de boordjes erbij, was de sweater geknipt én gestikt. Fast and happy sewing. Boordstof komt uit mijn voorraad, geen idee meer waar ik dat kocht.


De sweater zit haar nog voldoende ruim, maar het zou dan ook leuk zijn als die de ganse zomer nog meegaat. Indien niet, denk ik dat die jongste er nog mee gaat lopen ;-).

Mijn excuses voor de foto's, ze zijn niet erg kwalitatief, maar ik heb plannen (en stof... ja ja, het bleef niet bij één stofje... mààr de andere stoffen die ik kocht, waren wél met korting #flinkeikke) om de outfit te vervolledigen met andere naaisels. En dàn ga ik eens mijn best doen om deftige foto's te maken. Hopelijk snel meer daarover!





Patroon: Mitch sweater - LMV sept-okt '16
Stof: Botanical Garden Leaves - About Blue Fabrics (Soldeur Kortrijk)




zaterdag 8 april 2017

Een Tijs voor baby Lars

De geboorte van Lars, het zoontje van een vriendin, viel samen met de lancering van een gratis salopette-patroon én de goesting om nieuwe stofjes te kopen (ok, die is er altijd, lege kasten, je weet wel #schaterlach #ironie). Maar dus: i-de-aal.

Ik maakte dus het "Tijs"-patroon voor Lars en dat ziet er zo uit:



Ik printte het patroon in maat 62. Had ik geweten dat het ventje in kwestie zo ienie-mienie was, had ik misschien een 56 gemaakt, maar uit ervaring weet ik hoe dat gaat: je krijgt stàpels kleren in die kleinste maten (begrijpelijk want dat is ook zo akoedjiewoedjiewoeee). Momenteel zwemt hij er dus nog wat in, maar allez, room to grow.

Over het patroon: ik had wat schrik want een salopette: definitely out of my comfort zone. Maar het wordt hier uitstekend uitgelegd! Ik maakte nul fouten en moest niks lostornen #grijns #preuslikfeertig.



De stof: ik vloog (vrij letterlijk want ik was on a light schedule, als de deadlineworker die ik ben...) samen met mevrouw Piepow door Stof op Zolder, met een doel: de streepjes uit de BLOS-collectie van About Blue Fabrics. De rol lag op de kniptafel, en ik vermoed dat het gewoon de kans nog niet gehad had om terug in de rekken te verdwijnen. Zalige french terry die heerlijk verwerkt. Ik deed een poging om de streepjes mooi te laten doorlopen en dat is (meestal) wel gelukt.



Ook met drukknopen maak ik geen ruzie meer. Dankzij het juiste alaam, zijnde een Prym-tang, gaat dat nu zeer goed. (voor niet-West-Vlamingen: alaam = gereedschap, nvdr)







Ik heb toch altijd wat zenuwen om een zelfgemaakt pakje af te geven. Hoe zit dat bij jullie? 

dinsdag 4 april 2017

Billieasy

Ja, die titel is nice hé. Vollédig zelfbedacht. Niet mee? => Billie + easy = Billieasy.
Flauw, I know. Maar ik wou even duiden hoe blij als een kind ik ben met zo'n makkelijk patroon dat nooit ontgoochelt.

Ik kocht een tijdje geleden op een stockverkoop bij Stof op Zolder een paneelstof. Daarop een stoere skater. Dat stofje riép gewoon "Estelle!". Zoals dat hier wel vaker gaat, kruipt dat stofje eerst in een wachtrij. En afgelopen week, einde van de examens, intrede van wat meer rust, was het van dat.

Ik tekende het patroon over in een grotere maat. Ik nam een 104 voor mijn 2jarige... en verlengde nog wat zodat ik ruim kon omzomen. De vorige versie (niet geblogd, constateer ik nu, wel op instagram te vinden #followme ) was er ene met boordstof onderaan. En wanneer er een buikje in het spel is, is er àltijd miserie. Mogelijke scenario's zoals daar zijn:
Scenario 1: boord netjes onder het buikje = accentueren van de probleemzone
Scenario 2: het kind reikt eens naar boven => boord boven het buikje = geen zicht
Scenario 3: het tussenstation: boord op het buikje, een stuk van de romper showend. Het kind komt nu stilaan in de eindfase voor rompers, enter hemdjes (onderlijvekes) en dus halve blote buiken. Ja sèg, 't is hier de nineties nie meer hé.

Intussen zijn we wel in de fase waarbij er effectief geposeerd kan worden. Met wisselend succes en enthousiasme:





Check die blik. Ik zie potentieel ;-).

Patroon: Zonen 09 - Billie
Stof: Stof op Zolder (naam van het stofje vergeten)

maandag 3 april 2017

Estelle werd 2!

Met een week vertraging (u begint mij te kennen wellicht), maar intussen is het verwerkt: mijn kleine baby is twee geworden #snif. Officieel geen baby meer maar een rasechte peuter. De peutermanieren waren intussen wel al lang ingeburgerd, don't you worry.

Ik wilde uiteraard mijn zelf-in-het-leven-geroepen traditie bewaren en wou dat de jarige in een kledingstuk van mijn hand aan de feesttafel verscheen. Ik koos deze keer voor de Tulip Dress. Een zalig makkelijk patroon eigenlijk, met extra buikruimte, lekker vrolijk en "fladderig". Het zwanenstofje kocht ik een tijd geleden in de Soldeur, zonder een precieze bestemming (hoeft dat dan, als je stof koopt? #irony). Als contrast nam ik er een oranje paspel bij. En oh ja, uiteraard kon een matching verjaardagskroon niet ontbreken (volgens het vertrouwde polkadotjespatroon). Wanneer ze hem eens effectief ophield, trok ze hem wel steevast te ver naar beneden, maar goed, er was geen zeggen aan #eigengedacht #schaterlach


Blazen is hier geen avance want ze blaast naar boven, haha!

It's my party and I look grumpy when I want to.

De zusjes.
liefdeliefdeliefde

Tis nooit te vroeg om te leren dat fietsen met een jurk gewoon niet handig is.

Koddig wezen, daar is ze toch zo goed in.
De keren dat ik al strijk gelegen heb met dat kind!

Man, wat is dat kind veranderd op een jaar tijd. Estelle leerde stappen, duidelijk maken wat ze wou (zowel verbaal als non-verbaal), ze leerde liefde uiten, ongenoegen, samen spelen met haar zus en ook ruzie maken, zelfstandig eten... Ze kan nog net niet alleen gaan wonen, lol. (Serieus: laat dat alstublieft nog làng op zich wachten #forevermybabyshellbe)

Mijn keppesleppe

Normaal gezien zou de niet-jarige een gekocht kleedje dragen. Maar toeval wou dat ik een UFO, je weet wel, een unfinished object, opdiepte uit een kast. (Eerlijk is eerlijk: het was het verplichte opruimmanoeuvre dat het aan het licht bracht.) Het is een gehackte Tinny waarvoor ik mijn inspiratie bij haar haalde. In een See You At Six stofje van Soft Cactus dat ik bij Stof op Zolder kocht. Een jurk met pofmouwtjes, een knopenpat en een strik, volledig girly girly voor mijn bijna-vierjarige. Het zat vollédig in elkaar, op de knoopsgaten na. En toen... brak het angstzweet mij uit. Knoopsgaten in een viscosestofje? Ik zag dat niet goed komen. Maar op een dag (lees: op de vooravond van het verjaardagsfeest in kwestie) raapte ik al mijn moed bijeen, checkte nog eens via YouTube (serieus, hoe déden de mensen dat vroeger zonder tinternet?) waar en hoe dat hendeltje van mijn machine preciés moest staan, probeerde een stuk of vijf keer op proeflapjes, en daarna "voor echt". Mezelf vervloekende dat ik dat niet gewoon eerder had gedaan, want echt, dat houdt dus niet zo veel in. De knoopjes kocht ik in Veritas. Zacht roze met een reliëfmotiefje.

Schattige!

Life as it should be.


En dan mag ik nu al beginnen denken aan een verjaardagsjurk voor Babette, want zij wordt in juni 4... *slik*

Veel te snel groot, véél te snel. #clichesbevestigd


Patronen: Tulip Dress + Polkadotjes kroon + Tinny met een twist
Stof: Soldeur + Stof op Zolder

donderdag 23 maart 2017

in de wolken

Dat mijn kinders niet bepaald marmotjes zijn die het klokje rond slapen, dat is niets nieuws. Toen ik de wolkjesstoffen zag, was ik op slag verliefd (én hoopvol!). Ik kocht een lap van de roze variant voor Babette, en de blauwgroene voor Estelle. En toen gebeurde wat hier vaak gebeurt: ik begin er aan, en het blijft liggen. In blogland worden dat UFO's genoemd: UnFinished Objects. En ik heb altijd wel een reden hoor.

Deze keer was ik voor Babette begonnen met een rechte broek uit SVDHZ2, afgewerkt met pijpboordjes onderaan en een rekker bovenaan. Daarna maakte ik uit de rest een Billie. Maar die bleek veel te kort uitgevallen. Het gevloek kon men horen tot mijlenver. Een boord van 10 cm eraan zetten, zou belachelijk geweest zijn. Dus het stuk vloog in een hoek. Samen met de broek (ah ja, ge kunt dat kind toch moeilijk in een onafgewerkte pyjama steken zeker). 

En op een dag (dag kabouter Wesley! dag Jonas Geirnaert!) blogde Fabienne van 128 slaapgerief in exact hetzelfde stofje. Ik waagde mijn kans en vroeg of ze daar toevallig geen stuk van over had. En ja hoor, binnen de week had ik het in mijn bezit! En het bleek nog een grote lap te zijn: ik denk dat het een half metertje was. Ik zette de schaar in de veel te korte Billie (ja, dat klinkt contradictorisch, maar wàcht), ter hoogte van de borst, en rimpelde de lap roze wolkjesstof er aan. Ik besloot NIET te zomen tot het kind het gepast had, iets van ezels en stenen. Toen ze het eenmaal aan had/wou/kon, vond ik het best wel nog schattig als slaapkleedje, dus zoomde ik gewoon om en dat was dat. 
Nvdr: Babette zit nog steeds in de fase van het "foto-gezicht". 





Mààr. Dan stond ik daar nog steeds met die pyjamabroek waar niets bij paste. Ik besloot een witte longsleeve te kopen (Hema), en mijn lieve collega Piepow flockte er de tekst "sleep" op waarbij de e's de wimpertjes waren die je ook in de stof terugvindt. Ik vond het idee op Pinterest, natuurlijk. Nu maar hopen dat Babette dat opschrift ook toepast ;-). 



Ha, het werkt al: 



De wolkjesstof voor Estelle werd voorlopig enkel een bovenstukje, ook een Billie-patroon maar dan met een twist: ik legde het voorpand een tiental centimeter van de stofvouw en plooide dat naar binnen. Extra buikruimte, hoera! Who likes spannende pyjama's anyway? De broek is trouwens deel van een ander geheel (een C&A pyjama).
Nvdr: Foto's nemen van een licht koortsig, vermoeide, net gewassen peuter, ziet er zo uit. Hallo, avondhumeur! 



Slaapwel meisjes! 



Patronen: Billie + rechte broek SVDHZ2
Stof: Stof op Zolder

BewarenBewarenBewarenBewaren

donderdag 16 maart 2017

Een prikke(le)nd jurkje!

Haaa, die Eva Mouton stofkes. Hoe ze toch altijd mijn ogen uitsteken. Ik kocht een hele tijd terug (of zo lijkt het alvast) de cactusjes en de flamingo's. Met als doel: een bomberjack maken voor beide dochters. Maar zoals altijd: time flies, en voor ik het wist had ik geen stof of goesting genoeg meer om van dat project ook werkelijkheid te maken.

Enter het Millie-patroon. Ja ja, dat Millie patroon is hier al gepasseerd, maar dit keer liet ik de ruffles voor wat ze zijn. Schattige ruffles in een jurkje met cactussen op, dat leek mij niet compatibel. (Ik had ook onvoldoende stof om dat te doen, zelfs het rokdeel is daardoor niet erg gerimpeld.)

Ik tekende en knipte op een moment dat de kinderen sliepen. Het bovenstukje naaide ik dezelfde avond nog. "Het enige dat ik nog moest doen" was het rokdeel rimpelen, eraan stikken, en alle boorden omzomen (hals, mouwen, rok). Dat lijkt in mijn hoofd altijd zo veel simpeler (en sneller) dan het in 't echt is.

En toen... Toen begon het hier ziektekiemen te regenen. Zowel de dochters als ikzelf hebben ons deel gehad. Daarna werd het druk op werkvlak (laatste weken voor de krokusvakantie) en was de enige machine die ik 's avonds nog tot laat zag, mijn computer. Ja ja, leerkrachten. Hebben dié een leven zeg. (Voor zij die mij niet kennen: ik doe mijn werk zeer graag, zowel tijdens als na schooltijd. Ik reageer met bovenstaande sneer enkel op de neerbuigende commentaren op de onlangs verschenen artikels in De Standaard en andere nieuwssites.)

Haaaaa, krokusvakantie. Die kwam als geroepen. Eindelijk tijd. Of wacht... nee, ik heb twee dochters van bijna 2 (help! deze maand! help! verjaardagsjurk nog naaien! en kroon! wanneer? oooooh the struggle is real... later meer hierover) en bijna 4 (in juni... uitstelgedrag voor verjaardagsjurk/kroon tot eind mei of zo #schaterlach). Die meisjes, ik zie ze zo doodgraag, maar ik kan niets 'maken' als zij hier rondhuppelen. Ik timede het eens, puur voor de fun: ik liep rond, ruimde op, en zette mij daarna zo onopvallend mogelijk neer op een stoel voor mijn naaimachine. 11 seconden duurde het eer ik twee handjes in mijn zij voelde porren: "mamaaaaaa, poooooomen!". Het jongste sprot verwart de k nog met de p, maar bon, de boodschap was duidelijk.

Tine, goeie vriendin / collega / mevrouw Piepow, aanhoorde mijn geklaag (gezaag ;-)) en kwam met het lumineuze idee: "we gaan eens een namiddag samen naaien!". De Vent vond dat ook een goed idee, en bijgevolg werd een datum geprikt. We spraken af om niet over de kinderen te praten (haha, #fail) en tetterden en lachten wat af (in dat kader: u kan genieten van een heerlijk verhaal en een rok winnen!). Intussen werkten we natuurlijk ook goed door. Het cactusjurkje was af én ik tekende ook al het patroon voor de verjaardagsjurk voor mijn kleinste spook.

*** Vooraleer u verder gaat: ik heb geen poseergrage-kinderen, geen professionele camera noch foto-studio. Ook bewerkte ik geen enkele foto op gelijk welke manier, dus: het is wat het is. What you see is what you get, of zoiets. Ik ben al lang blij dat ik hier nog eens geraakt ben :-) ***

Dit is het resultaat:



Graag wil ik toch even stoeffen met mijn tweelingnaald-kunsten. Tine kan getuigen, ik was efkes mindblown van hoe goed dit gelukt was.

Nu had ik nog niet gezegd voor wie ik het jurkje heb gemaakt. Wel, oorspronkelijk was het idee dat het dus voor Estelle zou zijn. Ik maakte een grotere maat omwille van de lengte-breedte verhouding die een beetje uit balans is #sorrymeiske maar heb daarna niet meer gedacht om een minder lang rokdeel te maken. Dat komt er van, als je projecten veel te lang in de kast steekt.

De kindjes kregen voor hunne Pasen (nu kunt gij weer lachen met mij hé, Joyce) een trampoline van oma en opa. Ideaal gevang voor efkes een toffe fotoshoot met optische illusies van een zwevende peuter.

Estelle:



 




Maar Babette kan het eigenlijk eerst nog dragen. Voor haar zal het snel pittig kort zijn, maar hé, she can totally pull it off, of niet soms?

Babette:




Benieuwd of mijn naaizin intussen opnieuw geprikkeld is? Ik ook!


Patroon: Millie
Stof: Eva Mouton cactussen - Stof op Zolder